نصرالله اجرایی
گل پرپر شده
الانصرالله ناکام کجایی جوان خوش خط و خالم کجایی
الهی مادرت گردد فدایت چرا دیگر نمی آید صدایت
دلم خوش بود بزرگت کرده بودم زاطفالی جوانت کرده بودم
جوانی چون تو کمتر داشت عالم که مرگت آتش افکنده به جانم
گل من پرپر ومن خار گشتم دلم خوش بود و ناگه زار گشتم
به چشمانم بدیدم مرگ فرزند دلم چون طوطی افتاده در بند
خدایا بند غم بر گردن آمد صدای حق حق جان کندن آمد
که نصر الله زیر ماشین مانده اکنون به زلفان سیاهش جاری است خون
ببردند تا که در ماشین نمایند دوایی مرحم جانش نمایند
به شیراز رفتن او حتمنی شد بدانستم که نصرالله رفتنی شد
رفیقان هر کدام از ره رسیدند به اندوه جامه را از تن دریدند
یکی را سر به دیوار گریه می کرد یکی مدهوش و دیگر زجه می کرد
خداوندا چسان ماتم بگیریم سر قبر عزیز خود نشینم
عزیز من که چون گل نازنین بود گل سرخ و سپید و یاسمین بود
شده پرپر مثال گل به گلزار بگریم من بسوزم با دل زار
همه اقوام و خویشانم بیایند به مرگ نازنین من بگریند
عزیزی که خود پرورده بودم الهی ای کاش قبل از او من مرده بودم
که شاید مرگ او را من نبینم عزا بهر عزیز خود نبینم
الا مادر منم نصرالله عزیزت که هنگام وداع هرگز ندیدت
دلم می خواست در آغوشت بگیرم دم آخر در آغوشت بمیرم
دو دستانت کنم من بوسه باران چه تلخ است لحظه ی مرگ جوانان
مرا مادر ببردند تا به شیراز در آنجا روح من نیز کرد پرواز
خدایا مادرم زار است و گریان که نصرالله برزمین افتاده بی جان
بیا مادر ببین فرزند خود را چنین آغشته بر خون فرزند خود را
الا مادر جوانت غرق خون شد که از روی موتور او واژگون شد
نمی دانم که بعد از من چه کردی همی دانم که خون دل بخوردی
چنان شیون به پا کردی که گویی نمی بینی تو من را هیچ روزی
